“- Poezja jest rytmicznym wynalazkiem piękna. Piękno to jedyny cel pozycji. Prawdziwa poezja nie zajmuje się żadną z rzeczy, o których pan wspomniał. Jedynym sędzia poezji jest gust. Ani intelekt, ani moralność nie mają dla poezji znaczenia. Jedyną rzeczą o jaką zabiega, jest piękno. ”
“- Pozwoli pan wyjaśnić. W naturze każdego z nas leży pragnienie piękna... I to pragnienie jest oznaką, że żyjemy. Ćma pragnie światła - to podlatuje zbyt blisko świecy i spala się - ginie - prawda? Prawdziwa poezja pragnie nie tylko piękna, które mamy tuż przed oczami. Desperacko stara się uchwycić piękno kryjące się po drugiej stronie. - Po drugiej stronie czego? - A co się kryje po drugiej stronie grobu? - No naprawdę, Poe... - Prawdziwy poeta bada nieznane!”
